coachingpraktijk voor lichaam, geest en ziel Amsterdam

Swami Jhyothirmayah, ook wel bekend als de Swami van de blessings was afgelopen december in Amsterdam. Zijn liefdevolle verschijning, de twinkeling van vreugde in zijn ogen, ik ben er dol op. Na het Happiness Programma dat ik bij hem volgde in ons Geert Grootehuis zijn we een avond met Swami en de Amsterdamse teachers op stap gegaan naar het Light Festival in de stad. Toen ik op de terugweg uit de metro stapte en hem groette keek hij me met zo’n volle blik aan… zó aanwezig in het moment… zo veel blijdschap en liefde. Die blik zal ik nooit meer zal vergeten. Hij belichaamt echt wat hij ons leert: Life is Joy. Met die woorden startte hij vorige week ook de stiltecursus in Bad Antogast. Dat is iets wat Sri Sri natuurlijk ook al jaren zegt, maar soms komt het pas (als je hardleers bent zoals ik) na jaren echt binnen en via een iets andere weg. Zoals ook bij de Art Excel cursus aan mijn kinderen werd geleerd 10 jaar geleden:Winnen of verliezen, het leven is een feestje! Ik word me er steeds meer van bewust: dat feestje maak je wel zelf!  Het is aan ons of we ons hiervoor open stellen.En het neemt niet weg dat er uiteraard ook pijn en verdriet en andere emoties zijn in het leven. Die horen er allemaal bij. Alleen al de pranayama’s tijdens de stiltecursus waren een feestje; Swamiji doet die erg langzaam en dat was voor mij letterlijk een verademing. Sinds ik terug ben heb ik het gevoel alsof mijn longcapaciteit weer verdubbeld is en en voel ik me heerlijk opgeladen.

Bekrachtigen

Swamiji wil ons echt graag sterk maken. Zo wilde hij ons het kennispunt “accept people and situations as they are” aan den lijve laten ervaren. Het was wel even schrikken toen hij op zondagochtend tijdens het Happiness Programma in Amsterdam mij als teacher de zondagochtend liet beginnen met dit kennispunt en me opeens doorgaf dat hij die ochtend ook niet meer zou komen. Toen we een half uur later een filmpje hadden bekeken met de groep kwam hij toch gelukkig weer binnen. Ik heb er achteraf erg om gelachen! Bij de wandeling in Amsterdam die avond was hij erg aan het grinniken toen ik hierover begon en hij vroeg of ik het de groep al had verteld dat hij niet zou komen. Het was gewoon een test hoe ze zouden reageren en of ze het zouden hebben kunnen accepteren. Bij de stiltecursus zei hij na een meditatiesessie ook opeens dat er geen lunch zou zijn. Maar dat viel allemaal mee. Zo’n oefening maakt ons wel bewust van hoe gehecht we aan situaties zijn. En of we flexibel mee kunnen bewegen met plotselinge veranderingen. En het leven zit natuurlijk vol met plotselinge veranderingen.

Liefde Zijn

Ik vond het mooi om te zien hoe hij liefdevol verstilt wannneer hij mensen gaat blessen. Ik ben bij de stiltecursus ook in de rij gaan staan en voelde veel liefde naar binnen komen toen hij zijn hand op mijn hoofd legde. Maar eigenlijk vond ik de aanblik hoe hij daar stond nog indrukwekkender. Zo zonder enig bijgevoel, puur alleen Liefde doorgeven, Liefde zijn. Swami vertelde ons mooie verhalen over zijn begintijd bij Art of Living; hoe hij wel 5 jaar lang de wc’s in de ashram in Bangalore heeft staan schoonmaken bijvoorbeeld. Toen de ramp met de tsunami in Kerala gebeurde werd hij met een stel anderen daarheen gestuurd door Sri Sri Ravi Shankar om mensen te gaan blessen. Zonder verder enige voorbereiding. Volgens Guruji zou de blessing de mensen al van hun trauma helen. Dat geloof ik graag.

Rondreizen met 7 kilo

Later maakte Sri Sri hem een Swami, en stuurde hem op reis. Maar hij had maandenlang geen naam wat wel onhandig was tijdens zijn reizen; hij kon zo lastig worden aangekondigd als een autoriteit. Tot Bhanudidi (Guruji ’s zuster) hem zei dat zijn naam ‘Jhyothirmayah’ was. Hij geloofde dat echter pas toen Sri Sri hem diezelfde naam later ook gaf. Nu reist hij al weer jaren in Europa rond, met slechts een kleine rugzak van 7 kilo. Dat is zijn hele hebben en houden. Hij vertelde dat de rugzak een keer werd gestolen en dat hij toen in feite niets meer had. Hij moets de ochtend erna in een gevangenis een lezing geven en zat met zijn flipflops aan, zijn schoenen waren immers ook gestolen. Het was koud in de gevangenis en hij zat op een metalen stoel te bibberen. Een van de gevangenen kreeg medelijden en bood hem zijn laarzen aan. Maar die zou hij niet mee naar buiten hebben kunnen nemen. Een andere hele grote man vol tatoeages op zijn armen kwam toen voor hem staan en keek hem ietwat intimiderend aan, zonder iets te zeggen. Swamiji keek terug en toen opende de man opeens zijn armen en gaf de Swami een hug. Eén voor een kwamen ook de andere gevangenen om hem heen en gaven hem een hug. ‘We hebben niets te geven Swami’, zeiden ze, ‘behalve liefde’.

Net Jezus

Dat doet me denken aan een tijd geleden dat we een lezing voor Swami georganiseerd hadden in centrum de Roos in Amsterdam. Voordat de lezing begon bracht ik hem naar een aparte ruimte waar hij nog even kon mediteren. Voor de deur van die ruimte zat een vrouw, die mij vroeg toen hij langs was gelopen: ‘wie is dat, dat lijkt wel Jezus!’  Ik vertelde haar over hem en de lezing, en ze is komen luisteren. Die avond was er een heel bijzonder moment. Reshma Kandhai -mijn gewaardeerde collega teacher uit Amsterdam- en ik voelden het tegelijk: hij deed zijn ogen dicht voor een begeleide meditatie en we voelden allebei een enorme stroom van liefde. Net Jezus.

Maar zoals Sri Sri altijd zo mooi zegt: Liefde is geen emotie, het is dat waar je uit bestaat. Wij zijn allemaal diezelfde Liefde. En we zijn vreugde.

Komend  weekend 6-8 september 2019 geeft hij weer de Art of Breathing in de Posthoornkerk in Amsterdam! En van 7-9 september de Art of Meditation in het Geerte Groote Huis in Amsterdam.

 

 

 

 

 

 

Een nieuwe stroom

Het jaar 2018 is voor mij heel goed begonnen. Op nieuwjaarsdag reisde ik naar Berlijn waar ik met bijna 700 mensen van over de hele wereld het intensieve Sanyam programma  volgde van Art of Living. Sri Sri Ravi Shankar leidde zelf op heel humoristische wijze de yoga en wijdde ons in in bijzonder diepgaande meditatietechnieken. Dit alles aan de hand van de Yoga sutra’s van Patanjali. Heel bijzonder hoe Patanjali al eeuwen geleden heeft beschreven hoe onze geest werkt en wat ons hindert op de weg van meditatie en Samadhi.  Ik vind het bijzonder om nu echt op het pad van de yogi te zijn.

Ter voorbereiding was ik al vanaf september begonnen met twee keer per dag de Padmasadhana yoga te doen en ook twee keer de Sahaj Samadhi meditatie in de ochtend. Wel vroeg opstaan,  maar het geeft me ook zoveel ervoor terug! Tijdens de Sanyam deden we de Padmasadhana wel vijf keer per dag, een mooi tegenwicht van alle meditaties.  En ik heb ook nooit eerder in mijn leven, ondanks al 30 jaar ervaring met yoga, er zo’n  plezier aan beleefd. Ik geniet er nu dagelijks van en voel me ook prettiger en krachtiger in mijn lichaam en stabieler van geest.

Sinds ik weer terug ben uit Berlijn en weer in het dagelijks ritme van mijn werk bij Humanitas, onze gasten, en ook in het gezin natuurlijk, en alle Art of Living activiteiten die ook steeds uitgebreider worden, stromen ook mijn auareadings weer erg goed! En ze hebben een internationaal karakter, via een gaste uit New York die ik nogmaals heb geread wilde ook een vriendin van haar. Een Noorse Art of Living teacher die ik in Berlijn weer ontmoette koppelde me aan een andere Noorse teacher die me afgelopen week voor een reading belde.

Een vrouw die ik bij de Art of Living nieuwjaarskriya in Houten weer zag, en die ik twee jaar geleden ontmoet heb in India bij het World Culture Festival, belde me gisteren ook voor een reading. Zo stroomt het van alle kanten.

En ik krijg net een mooi appje van iemand die eveneens afgelopen weken langs kwam voor een reading:

Hoi Marga, Rebke hier! Ik was laatst bij je voor een reading en wilde je gewoon even laten weten dat ik er echt heel veel aan gehad heb/ nog steeds heb. Het geeft inzichten in waar ik nu ben en woorden aan dingen die er zijn maar nog onbenoemd waren en nu een plek vinden…..Ik voel me sindsdien rustiger en helder… heel fijn. Dank dus! Ik geef je naam door aan anderen. Liefs! Rebke

Ps Blijft iets magisch, De informatie die er is, waar je een weten  over hebt maar die je soms pas kunt ‘ bereiken via de woorden van een ander. Dank je daarvoor!

Een heel dankbaar gevoel geeft me dat, en dat magische ervaar ik zelf ook. En tegelijkertijd voel ik ook door de meditaties en yoga me steeds dieper met alles en iedereen verbonden, en vind ik het steeds minder vreemd dat we zo allerlei informatie van elkaar kunnen ‘ weten’.

Morgenavond vrijdag  26 januari  is er ook weer een satsang bij ons thuis op ons mooie woonark. Van harte welkom!

En zaterdag 3 februari geef ik van 9.30- 10.30u mijn eerste Art of Living yogales in het Geert Grootehuis, je bent  ook hierbij van harte welkom!

Verder beginnen we met een mooie kennisserie:

Nieuwe serie Ishavasya Upanishad:image.png

“Upanishad means sitting close to the master – getting close, individual mind getting close to universal mind, finite getting close to infinite.” – Sri Sri

The manifest world that we perceive, or our experience, is the tip of the iceberg. All that we experience through the senses is a small part of the universe. Most is unmanifest. That is full. To understand, we must have an experience of what That is. That is what Ishavasya Upanishad is about.
 2000px-Aum_Om_black.svg.png
Prachtig om via deze kennis die Sri Sri Ravi Shankar bespreekt dieper bewust te worden van ‘Dat’.
En ook tijdens de bijzondere Sudarshan Kriya de je tijdens het Happiness Programma bij me kunt ervaren van 9 -11 februari krijg je ook een glimp van ‘Dat’. Datgene wat je werkelijk bent, voorbij je persoonlijkheid.
Welkom.

25 jaar Art of Living

25 jaar Art of Living

20171007_213852Oktober 1992

Wat een mooie ervaring is mijn allereerste Sudarshan Kriya  in de vijfde cursus van Pia Struycken, de eerste Art of Livingteacher  in Nederland. Ik word geraakt door het intense oogcontact met haar en de medecursisten. Tijdens de kriya heb ik het gevoel alsof ik in mijn eigen ziel duik. Wat een bijzonder proces, hier wil ik meer van weten! Wie is de lachende man op de foto die ze Ravi Shankar of Panditji noemt? Mijn  gereformeerde  jeugd maakt dat ik een Guru ook wat eng vind maar ik ben ook nieuwsgierig.

Enkele maanden later ga ik het ervaren. Ik reis januari 1993 met vriendin Marlies naar India voor een 9 weekse rondreis, waarvan ik er 5 in de ashram doorbreng.

Ik zit tegenover Ravi Shankar, tegenwoordig  Sri Sri of Guruji genoemd, in de kleine kutir, zijn huisje op de ashram. Hij vraagt me iets. en sluit dan zijn ogen en ik voel me tot in het diepst van mijn wezen gescand…gekend ook zoals nooit tevoren. Op de bodem van dit scannen blijft een diepe stilte en eenheid over.  

Pas later besef ik dat ik me hier eigenlijk al overgeef, al kan ik dit eerst niet verwoorden.

Op een mooie avond zitten we met een stuk of 8 mensen voor zijn kutir en ik kijk naar de maan, die in India als een sikkeltje ligt in plaats van staat zoals bij ons. Guruji zegt er iets over. Nu in 2017 besef ik hoe bevoorrecht ik was om met een paar mensen bij hem te zijn…. Hij voorspelt dan al dat het niet lang zal duren totdat er duizenden rondlopen!

Ik volg mijn eerste stiltecursus met zo’n 150 mensen in de ashram. Het stilzitten valt nog niet mee, maar ik wen er aan.  We worden gewekt door prachtige dwarsfluitmuziek van Philip Glaser,  mijn latere Sahaj Samadhi  teacher.

De weken eromheen zijn er maar zo’n 50 mensen op de ashram waaronder een stuk of 20 Pandit boys met wie we samen eten. Er komen wel dagelijks zo’n 350 kinderen uit de omliggende dorpen naar de school.

‘s Avonds gaan we vaak met Sri Sri in een busje naar Bangalore, waar hij ergens spreekt. Zijn zuster Bhanu reist ook vaak mee. We zingen en ik voel me in een tijdloos universum. Ook Shivaratri  in februari met veel puja’s  maakt veel indruk op me.

Overdag help ik met de nog vrij kale en dorre tuinen van de ashram te begieten. Ik loop naar het meer waar bewoners de was doen en een jongen een papaya voor me uit de boom haalt en me aanbiedt op een papayablad., maak  foto’s van hen en laat deze afdrukken in de stad. Ik geef hen ook een serie foto’s  van henzelf…  hun eerste foto’s in hun leven, blijkt!

Schermafbeelding-2017-11-09-om-11.42.50.pngHet leven in de ashram voelt vredig,  gestaag groeiend en opbouwend. Ik ontmoet ook de lieve ouders van Guruji, Amma en Pittaji. Pittaji komt me  erna ook nog opzoeken in Amsterdam.

Oktober 2017 en nu, na vijfentwintig jaar?

Een volle maan meditatie avond bij ons thuis op onze woonark,  een follow up met lange Sudarshan Kriya, een Happiness Programma begeleiden in Groningen… De dag beginnen met padmasadhana. Mijn leven is doorvlochten met Art of Living, naast werk, gezin, bed en breakfast aan huis en mijn readingpraktijk. Ik ben zo dankbaar voor deze niet meer weg te denken rijkdom in mijn leven. De aanwezigheid  van Guruji, Zijn liefde en wijsheid inspireren me de hele dag door.

En de ashram in Bangalore is inmiddels uitgegroeid tot een prachtig oord met tempel en al, waar ik hopelijk na 25 jaar naar terug mag keren en vol verwondering rondloop….

 

Sunniva en Hilde

Is het zoals de oprichter van Art of Living Sri Sri Ravi Shankar zegt ook echt mogelijk als éen grote Wereld familie met elkaar te leven  of is dit een utopie?

Wat geniet ik hier van! Ik zit op de drempel van onze woonark in de middag zon, en voor mij zitten Sunniva en Hilde prachtige folk muziek te maken op hun bijzondere instrumenten. De Zweedse Sunniva speelt op een traditionele nyckelharpa en de Noorse Hilde op een prachtig bewerkte kleine accordeon. Het klinkt magisch samen Ze hebben afgelopen nacht bij me gelogeerd in ons tuinhuis en speelden gisteravond in Groningen met hun band. Ik voel me bevoorrecht dat ze ook nog even voor mij willen spelen, na een dag toerist spelen in het Rijksmuseum en vlak voordat ze weer naar Schiphol vertrekken.

Afgelopen week waren er meer van zulke mooie momenten. Ons tuinhuis zit bijna het hele jaar vol met gasten van over de hele wereld, er staat een piano in en er hangt een grote Boeddhaposter aan de muur. Dit, samen met de sowieso gezellige uitstraling, blijkt garant te staan voor leuke en boeiende gasten, vaak muzikaal en of spiritueel geörienteerd. De jonge Chinese pianiste Anran bijvoorbeeld kwam twee nachten bij ons voordat ze doorreisde naar een muziekfestival Bergen.

Het is zo genieten als ze twee prachtige stukken van Brahms en Schubert voor ons speelt.

Ons, dat zijn die bewuste ochtend ook nog de Zuid-Koreaanse jazz zangeres Kim en haar moeder en de Engelsman Paul die hier al voor het tweede jaar is voor een dans festival in Paradiso. . Kim kwam vorig jaar een paar nachten in ons tuinhuis om auditie te doen voor het Amsterdamse conservatorium. Ze werd aangenomen en kwam augustus 2016 terug om hier de 4 jaar opleiding te beginnen. Omdat ze nog geen kamer had, sliep ze weer een week in het tuinhuis en erna zelfs nog een week in een tent in de tuin. Want het huisje was inmiddels  weer bezet door…een Spaanse jongeman die met zijn Barokhobo auditie deed! Ze zijn vrienden geworden en komen elkaar regelmatig op het conservatorium  tegen…

Is het niet prachtig ? Sri Sri Ravi Shankar’s droom is een One World Family, een droom die ik me ook eigen heb gemaakt. In wezen zijn we allemaal één, voorbij ras, huidskleur, geloof, geslacht en seksuele geaardheid.

Ik heb als Art of Living teacher, sinds ik in 1982 de cursus deed en in India de stiltecursus er achteraan, vele mensen van over de hele wereld ontmoet. Ik vind reizen heerlijk en zou graag vaker op pad dan nu in mijn dagelijks leven mogelijk is. Maar wat is er dan mooier dan dat al die mensen dan naar mij te komen, naar onze eigen mooie woonplek aan en op de Amstel, waar ik met mijn gezin woon? We vieren hier ook regelmatig satsang met samen eten en mantrazingen en zo is er vanavond ook een Iranese vluchteling die aanschuift… hij blijkt al jaren Art of Livingbijeenkomsten in zijn eigen land te hebben bezocht en sluit zich nu makkelijk aan bij deze familie hier…uit eigen land helaas verstoten vanwege zijn homoseksualiteit. Hier van harte welkom en een van ons.

Op dit moment slaapt er een Nigeriaanse man die al vanaf zijn 19e in Houston woont een paar dagen langer bij ons dan gepland… vanwege de orkaan in Houston kan hij niet direct terugvliegen, Bij het ontbijt hebben de andere Amerikaanse gast en hij, alhoewel totaal verschillende types, een gesprek met mijn man over Amsterdam.

De Koreaanse Kim zingt bij een eerdere satsang een lied in haar eigen taal… ontroerend mooi!

Zomaar wat fragmenten uit ons dagelijks leven, het voelt voor mij als leven in verbondenheid.

En ja, wel degelijk één grote familie..

I belong to you❤

 

 

 

 

IP Lauden.pngEigenlijk heb ik wel een gek beroep. Iemand zit tegenover me, ik sluit mijn ogen en ik vertel wat ik zie. Voor dit auralezen heb ik jaren geleden een opleiding gedaan en ik ben er door oefenen in gegroeid. Als ik hoor dat eind september 2016 door Art of Living  in Eindhoven het Intuition Proces voor kinderen gegeven wordt, meld ik me enthousiast als helper aan.

Sri Sri Ravi Shankar ontwikkelde de cursus:” Je hebt niet alleen ogen in je fysieke lichaam. Je mind, geest zit om je hele lichaam heen. Ook met gesloten ogen kun je dingen zien!” Ik benieuwd hoe snel juist kinderen dit oppakken.

Zaterdagmorgen vroeg loop ik de fijne Vrije School binnen waar al zo’n 15 kinderen tussen de 6-19 jaar met ouders wachten. De cursus begint met een aantal testjes. Ik ga net als een paar andere helpers tegenover een geblinddoekt kind zitten en geef het een kaartje in de hand. “Is er iets wat hier op staat?” Ze raden een kleur, een letter, een cijfer, een woord. Een Bulgaarse jongen van 9 blijkt er super goed in te zijn.

Als de gezamenlijke les begint onder leiding van een Indiase teacher en haar collega, help ik met vertalen. Er worden leuke spelletjes gedaan om te ontspannen, en ze leren een soort “superbrain” yoga en meditatie om beide hersenhelften meer in balans te brengen. Prachtig hoe de meeste kinderen hierna heel diep ontspannen op hun matjes liggen…. Glimlachend zie ik hoe een paar rusteloze jongens regelmatig gluren wat er nu eigenlijk om hen heen gebeurt.

Ze gaan ’s middags in tweetallen oefenen met de blinddoeken en kaartjes. Lauden, een jongen van 13, weet bijna feilloos alle zwarte of juist alle rode kaarten uit een kaartspel te trekken. Een kleurboek met aan de linkerkant een voorgekleurde tekening wordt rechts door een meisje bijna overal met de juiste kleuren en op de juiste plekken ingevuld.

Niet alles gaat goed, en er is ook onzekerheid bij de kinderen. De lerares zegt; ”Heb maar vertrouwen, geef het de tijd!” Dit kan ik beamen, ook bij mij kostte het tijd. Luisteren naar je eerste gedachte, het eerste wat er bij je opkomt.

Zondag komen we voor de tweede dag, de kinderen zijn al meer gewend en Daphne van 15 blijkt de kleur van de jurk van de Indiase lerares goed voorspeld te hebben, ze is in het blauw! Opnieuw doen we de brain yoga en meditatie, er wordt geblinddoekt met elkaar geoefend, en aan het eind nogmaals de testjes met de kaarten. De kinderen krijgen allemaal de meditatie op mp3 mee om er thuis mee te gaan oefenen.

En waarom zou je dit allemaal doen? Trucjes met kaarten? Het gaat er om dat je meer gaat leven vanuit je intuïtie, dat je “de juiste gedachte op het juiste moment krijgt “ zoals Sri Sri het noemt. Eind november neem ik bij een aantal kinderen weer een testje af en vraag hoe het gegaan is thuis. Vooral de kinderen die trouw hun meditatie doen, merken veel effect in hun dagelijks leven. Ze zijn ontspannender, slapen beter, zijn meer gefocust op hun schoolwerk. Alle kinderen zeggen dat ze bij toetsen meer afgaan op hun intuïtie en dat dit goed werkt. Ze schrijven op wat het eerste bij hen opkomt.

Ze zijn niet opeens allemaal helderziend geworden, maar er is een zaadje gezaaid en dat kan met aandacht verder gaan ontkiemen. Zoals een moeder het mooi omschreef: Mijn dochter heeft meer vertrouwen in zichzelf en het leven gekregen door de cursus”.

We zijn niet alleen ons lichaam, onze mind is veel groter. Wat een mooi besef.

Zie hier een mooi filmpje over dit Intuition Proces.

 

 

Ons Gastenhuis in de tuin wordt steeds mooier! mijn man heeft er een wastafelmeubel voor gemaakt en we hebben het onlangs ook verder helemaal opgeknapt. Het zit deze zomer al helemaal vol, maar in het najaar is er nog plek ook voor een dag retraite, zie een van mijn eerdere blogs hieronder hierover. En als het er een momentje vrij is geef ik hier ook graag mijn aurareadings!

13590512_1046834948703596_4755177402315986396_n

Zoals ik aurareaden heb geleerd op de Psychic Reading Opleiding van Carolina Bont, en hiermee mijn intuïtie heb ontwikkeld en versterkt om innerlijk beelden en informatie door te krijgen over anderen en mezelf, zo kunnen we dit allemaal oefenen en ontwikkelen. In India is  er door Art of Living, de internationale NGO (non governmental organisation) waar ik ook voor werk als teacher, een prachtig programma opgezet om kinderen van 8- 18 jaar hun intuïtie te laten versterken. Ze leren zelfs geblinddoekt dingen waar te nemen via hun innerlijk oog.  Sri Sri Ravi Shankar, de oprichter van Art of Living en mijn spirituele leraar, zegt: “Je hebt niet alleen ogen in je fysieke lichaam. Je mind, je geest zit om je hele lichaam heen. Zo kun je ook met gesloten ogen dingen zien. ”

Dit is bijvoorbeeld ook bekend uit verhalen van mensen die tijdens een operatie  uit hun lichaam traden en precies na konden vertellen wat er tijdens de operatie gebeurd was. Ze hoorden ook alles wat er werd gezegd, ook al was hun lichaam onder narcose. Het geldt dus ook voor het gehoor, en ook voor de reuk.

Zie dit filmpje: